11 Ekim 2008

Eve Donuyoruz

Ev yolundayiz. Harika bir duygu bu :)

Gecen gece Sami ile yazisirken tatilin nasil gectigini filan, sordu. Evi ozledigimden dem vurdum. Sozlerimi kimseyi takmiyor ki Sami bile pek ikna olmadi. Oysa ben bu konuda cok ciddiyim. Ben evimi ve Istanbul'u seviyorum. Uzaklasmam gerekirse en fazla iki gun dayanabiliyorum.

Cumlelerim komik oldu ama ne yapayim. Cocuksu bir sevinc ile ev yolundayim.

Benim icin mutluluk ruyalarimin bir tanesini burada yazayim da gerisini siz anlayin: Evde en azindan kirk sekiz saat boyunca kimsenin rahatsiz etmemesi ile kitap okumak...
http://www.alisaglam.com

2 yorum:

ssalibaz dedi ki...

Kafami tam isabet ettiremedin malesef...Neyseki yoruma fazla yorum katmayacagim...Ozlem duyma konusunda biraz duygusuzlukla itham ediliyorum...Buna aslinda pek katildigim soylenemez...Sadece birseyi arzulama konusunda israrci bir tavrimin olmamasi, herhangi birseye asiri bir baglilik gostermeme neden oluyor hepsi bu...Ozlem duyan herkese saygim vardir..Sadece demek istedigim odur ki herhangibirseyi olacakmis bir gozle bakmak onu ebediyyen kavusamayacagim bir durumla karsilastiginda o seyin yoklugunu kabullenmeke cok zorlanacagindir...Herseye imtihan gozuyle bakarsak varlikta da yklukta da her zaman mesut oluruz...

Ali Saglam dedi ki...

Kesinlikle bir şeyi çok isteyince olmuyor. Oluyorsa da bedeli çok ağır oluyor.